عشق آن زیبا صنم دیوانه می سازد مرا

****

از تمام خانمان آواره می سازد مرا

بی خبر از هم خوابیدن چه سود؟

بر مزار مردگان خویش نالیدن چه سود؟

زنده را تازنده است باید به فریادش رسید.

ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟

.گر نرفتی خانه اش تازنده بود.

خانه صاحب عزا تاصبح خوابیدن جه سود

گنجشك به خدا گفت:

‎لانه كوچكی داشتم

 آرامگاه خستگیم

سرپناه بی كسیم

 ‎طوفان تو آن را از من گرفت.

كجای دنیای تو را گرفته بود؟

‎خدا گفت:‎

‎ماری در راه لانه ات بود

 تو خواب بودی

 باد را گفتم لانه ات را واژگون كند

 آنگاه تو از كمین مار پر گشودی!‎

چه بسیار بلاها كه از توبه واسطه محبتم دور كردم

 و تو ندانسته به دشمنیم برخاستی. 

جلاالدین محمد بلخی (مولوی)

 هنوز مانده ام

ای همسفر ماه

كاش می خواندمت

ای شبنم روی گل

هنوز هم همان ترانه ای

شروع زندگی دوباره ای

چه خوش است شاد بودن لحظه ای هم برای كسی شاد بودن

همه آرزویم همین است كه دستهایم بالا به درگاه او كه جانم به قربانت شاد باشند همیشه دوستانم

اگر

 فردایی باقی باشد

اگر

 هنوز هم برای او زنده باشم

به او

 بگویید در انتظارش

قلبم به خاک نشست

به او

 بگویید در انتظار

لحظه لحظه ای با تو بودن

دنیایی از لحظه ها را بنا کرد

به او

 بگویید تا مهلتی هست

بــــــــــــــــــازگردد

به او

 بگویید تا نفسی هست

بـــــــــــــــازگردد

به او

 بگویید

دوستش دارم

بگذار

 همان واژه دلخواه تو باشم

تو پهنه آسمان

 و من ماه تو باشم

هر چند نیم قابل پندار تو

با این همه

 بگذار همراه تو باشم

سلام

بعد از مدتها آمدم

از همه می خواهم كه منو ببخشند كه دیر كردم

آنســـوی عــشق قـصـــه ایــست

قصه دوسـتی امــا نزدیــك جــدایی

زیــر سفـیدی بــرف تــرانـه ایست

چـو نـم نـم بـاران ، ولـــی طوفانــی

چه خوب عـاشـقم ، مــرا نـگـاریست

دوست داشتن ، خواستن چه بی وفایــی

لحظه ای درنگ كن ، مـرا خـــدایست

مجـنونم بـدون لـیلا ، بـگو كــجایـی

بـاورم ، زنـدگــی قصه ای فـانـیست

دروغ ، راست ، بالاتـر از هـمه جدایـی